การปกครองระบอบประชาธิปไตย

               การปกครองระบอบประชาธิปไตย  ระบอบประชาธิปไตย มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแข่งขันอย่างเสรี ระหว่างกลุ่มพรรคการเมืองต่างๆ เพื่อให้ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนส่วนมากในประเทศให้เป็นรัฐบาล ทำหน้าที่บริหารกิจการต่างๆของประเทศตามนโยบายที่กลุ่มหรือพรรคนั้นได้วางไว้ล่วงหน้า ลักษณะเด่นดังกล่าวนี้จะดำรงอยู่ได้ตลอดไป ถ้าหากว่ากลุ่มหรือพรรคการเมืองต่างๆยึดหลักการประชาธิปไตยเป็นหลักในการต่อสู้แข่งขันทางการเมืองการปกครอง1.1 หลักการของระบอบประชาธิปไตย ระบอบประชาธิปไตยมีหลักการสำคัญดังต่อไปนี้ คือ  

1)   อำนาจอธิปไตย หรืออำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ เป็นอำนาจที่มาจากปวงชน และผู้ที่ได้อำนาจปกครองจะต้องได้รับความยินยอมจากประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศ    

2)   ประชาชนมีสิทธิที่จะมอบอำนาจปกครองให้แก่ประชาชนด้วยกันเอง โดยการออกเสียงเลือกตั้งประชาชนกลุ่มหนึ่งที่อาสาเป็นผู้บริหารประเทศแทนประชาชน ตามระยะเวลาและวิธีการที่กำหนดไว้เป็นการแน่นอน เช่น กำหนดว่า ทุกๆ 4 ปีจะต้องมีการออกเสียงเลือกตั้งผู้แทนของประชาชนพร้อมกันทั่วประเทศ เป็นต้น    

 3)   รัฐบาลต้องเคารพสิทธิและเสรีภาพขั้นมูลฐานของประชาชน เช่น สิทธิในทรัพย์สิน สิทธิในชีวิต เสรีภาพในการพูด การเขียน การแสดงความคิดเห็น การรวมกลุ่ม และเสรีภาพในการชุมนุม เป็นต้น โดยรัฐบาลจะต้องไม่ละเมิดสิทธิเหล่านี้   เว้นแต่เพื่อรักษาความสงบของบ้านเมือง หรือเพื่อสร้างสรรค์ความเป็นธรรมแก่สังคมเท่านั้น   

4)   ประชาชนทุกคนมีสิทธิเสมอกันในการที่จะได้รับบริการทุกชนิดที่รัฐจัดให้แก่ประชาชน ฐานันดรหรือยศศักดิ์ไม่ก่อให้เกิดอภิสิทธิ์หรือสิทธิพิเศษแก่บุคคลนั้นแต่อย่างใด   

 5)   รัฐบาลถือกฎหมายและความเป็นธรรมเป็นบรรทัดฐานในการปกครอง และในการแก้ปัญหาความขัดแย้งต่างๆระหว่างกลุ่มชน รวมทั้งจะต้องไม่ออกกฎหมายที่มีผลเป็นการลงโทษบุคคลย้อนหลัง     ระบอบประชาธิปไตยแบ่งออกเป็น 2 แบบ คือ ระบอบประชาธิปไตยที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข กับการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีประธานาธิบดีเป็นประมุข อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อที่น่าสังเกตคือ แม้ว่าระบอบประชาธิปไตยจะเป็นระบอบการเมืองที่ใช้ในการปกครองอยู่ในประเทศส่วนมาก และได้นำความเจริญก้าวหน้ามาสู่ประเทศ แต่ก็ปรากฏว่าบางประเทศโดยเฉพาะประเทศกำลังพัฒนาไม่อาจใช้ให้เกิดผลดีได้ จึงหันไปใช้ระบอบเผด็จการทหารบ้าง เผด็จการคอมมิวนิสต์บ้าง ซึ่งแสดงว่าระบอบประชาธิปไตยมีทั้งข้อดีข้อเสีย จึงใช้ได้ผลดีในบางประเทศ และใช้ไม่ได้ผลดีในบางประเทศ

             ความรู้อันพึงประสงค์

ควรมีความสามารถเเละ...รักความเป็นธรรมและความเสมอภาค และตระหนักในผลร้ายของความไม่เป็นธรรมและความไม่เสมอภาค

• เชื่อมั่นในความเป็นธรรมในสังคม
• เชื่อมั่นในการปฏิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียม
• เคารพความเท่าเทียมทางเพศ

สิทธิมนุษยชน (เสรีภาพ ความหลากหลาย และความเท่าเทียม)

สิทธิทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ

ความเท่าเทียมทางเพศ

ใช้หลักความยุติธรรมเป็นพื้นฐานสำคัญของสังคมประชาธิปไตย

รู้จักแยกแยะได้ว่าอะไรคือความเป็นธรรม อะไรคือความไม่เป็นธรรม และอะไรคือความเสมอภาค อะไรคือความไม่เสมอภาค

เข้าใจผู้อื่น (Consider others)

ปฏิบัติในอย่างเท่าเทียมกัน (Treat others as equal)

เรียกร้องหรือต่อสู้เพื่อความเป็นธรรม

บอกได้ว่าอะไรเป็นความยุตธรรม ไม่ยุติธรรมในสถานการณ์ต่าง ๆ

เชื่อในเสรีภาพที่มีความรับผิดชอบต่อสังคม

เคารพในสิทธิและเสรีภาพของผู้อื่น

เคารพในเสรีภาพที่จะแสดงออกหรือการกระทำ

รับผิดชอบต่อการตัดสินและการกระทำของตนที่จะมีผลต่อผู้อื่น

สิทธิมนุษยชน (เสรีภาพ ความหลากหลาย และความเท่าเทียม)

ความรับผิดชอบทั้งต่อตนเองและสังคม

ใช้เสรีภาพอย่างรับผิดชอบ

แก้ปัญหาความขัดแย้งด้วยสันติวิธี

ให้ความสำคัญกับสิทธิและผลประโยชน์ของผู้อื่น

รับผิดชอบผลอันเกิดจากการกระทำ

มีส่วนร่วมกับวิถีชุมชนด้วยการทำงานอาสาสมัคร

เห็นคุณค่าของการใช้สิทธิแต่ไม่ละทิ้งหน้าที่ และตระหนักในผลร้ายของการใช้สิทธิอย่างไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่

ยึดหลักการใช้สิทธิแต่ไม่ละทิ้งหน้าที่ไว้เสมอ

สิทธิมนุษยชน (เสรีภาพ ความหลากหลาย และความเท่าเทียม)

สิทธิทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ

ใช้สิทธิแต่ไม่ละทิ้งหน้าที่

ปฏิบัติตามกฎหมาย

จ่ายภาษี

ไปเลือกตั้งและออกเสียงประชามติอย่างมีวิจารณญาณที่ดี

กระตือรือร้นในการเป็นสังคมแบบประชาสังคม(Civil society)

มีส่วนร่วมในสังคม

กระตือรือร้นทางการเมือง

มีภราดรภาพ และเคารพความแตกต่าง

เห็นคุณค่าของความแตกต่างหลากหลาย

เปิดใจกว้างต่อความเห็นต่าง เปลี่ยนแปลงความเห็นส่วนตน และประนีประนอม

เคารพความเห็นที่แตกต่างกัน

ยอมรรับหลักของประชามติ และยอมรับเสียงข้างน้อย

สิทธิมนุษยชน (เสรีภาพ ความหลากหลาย และความเท่าเทียม)

ความรู้เกี่ยวกับสังคมที่มีความแตกต่างทางวัฒนธรรม

แก้ปัญหาความขัดแย้งด้วยสันติวิธี

ความสามารถในการอยู่และทำงานท่ามกลางความหลากหลายทางวัฒนธรรม

ความเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น

การอยู่ร่วมกันอย่างสมานฉันท์

ยึดประโยชน์ของส่วนรวมเป็นสำคัญ

มีจิตสาธารณะ

มุ่งมั่นในหลักการคนมีความคิด ความเชื่อคุณค่าต่างกัน แต่ทุกคนก็มีคุณค่าเท่าเทียมกัน

สิทธิมนุษยชน (ความหลากหลาย ความเท่าเทียม)

ความเข้าใจว่าองค์ทางการเมืองและรัฐจำเป็นต้องมีความรับผิดชอบอย่างกระตือรือร้นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายร่วมกัน

ปฏิบัติตามคุณค่าร่วมและความเป็นธรรมในสังคม

มีส่วนร่วมในประชาสังคม

มีส่วนร่วมในชุมชน

มีส่วนร่วมในชุมชนทางการเมือง การร่วมมือกับผู้อื่นหรือมีส่วนร่วม

เห็นคุณค่าของการคิดอย่างมีวิจารญาณและมีเหตุผล และตระหนักในผลร้ายของการไม่คิดอย่างมีวิจารญาณและมีเหตุผล

ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเมือง

ความรู้เกี่ยวกับหลักของการเคารพสิทธิและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันของผู้คน

รู้เกี่ยวกับการตั้งคำถามหรือการหาข้อมูลเพิ่มประกอบการตัดสินใจ

คิดอย่างมี วิจารญาณและมีเหตุผล

ความสามารถในการประเมินสถานะหรือการตัดสินใจ

แยกแยะระหว่างข้อเท็จจริงกับความคิดเห็น

สามารุที่จะประเมินข่าวสารต่าง ๆอย่างมีวิจารณญาณ

มีทักษะการสื่อสารอย่างเป็นกระบวนการ สามารถการให้การตัดสินใจเกิดผลในระดับรัฐ

มั่นใจที่จะมีส่วนร่วมทางการเมือง

รู้จัดสิทธิของบุคคลที่จะมีส่วนร่วม

บทบาทของสื่อที่มีต่อบุคคลและสังคม

มีความรู้พื้นฐานทางการเมือง :

ความหมายและความสำคัญของการเมือง ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับรัฐ (ความหมาย ลักษณะ ประเภท รูปแบบของรัฐ)

ระบอบการเมืองการปกครอง (ความหมาย หลักการ ลักษณะ ประเภท รูปแบบ ข้อดีและข้อเสียของระบอบประชาธิปไตยและเผด็จการ)

ระบบเศรษฐกิจ (ความหมาย หลักการ ลักษณะ ประเภท รูปแบบ ข้อดีและข้อเสียของระบบทุนนิยมและสังคมนิยม และความสัมพันธ์ของระบอบการเมืองการปกครองกับระบบเศรษฐกิจ

ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับกฎหมาย (ความหมาย ความสำคัญ หลักการ ลักษณะ ประเภท และศักดิ์ของกฎหมาย)

ประวัติศาสตร์การเมืองการปกครองของไทย (สภาพเหตุการณ์ สาเหตุ ผล ความสำคัญของเหตุการณ์ และสิ่งที่ได้เรียนรู้จากเหตุการณ์)

สาระสำคัญของรัฐธรรมนูญและกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญของไทยในปัจจุบัน (กลไก สถาบัน และกระบวนการทางการเมืองการปกครองของไทยในปัจจุบัน)

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา

การบริหารราชการแผ่นดินของไทยในปัจจุบัน (ส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น)

การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นและสมาชิกสภาท้องถิ่น

การมีส่วนร่วมและการพัฒนาการเมืองการปกครองของไทยตีความสาระจากสื่อ(ระบบการจูงใจและการให้คุณค่า / การคิดอย่างมีวิจารณญาณ)— สามารถใช้สื่อในทางที่ถูกต้อง

มีส่วนร่วมทางการเมือง

สามารถนำความรู้พื้นฐานทางการเมืองไปใช้ได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม

ไปเลือกตั้งและออกเสียงประชามติอย่างมีวิจารณญาณที่ดี

ติดตามตรวจสอบพฤติกรรมและการทำงานของนักการเมือง

สามารถวิพากษ์วิจารณ์และตัดสินนโยบาย ผลงาน และกรณีต่างๆได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม

สามารถนำหลักการประชาธิปไตยไปใช้ในการดำเนินชีวิตและการทำงานได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม

สามารถถ่ายทอดความรู้พื้นฐานทางการเมืองไปสู่ผู้อื่นได้

พัฒนาคุณค่าทางการเมืองให้แก่ตนเอง มีทักษะและความมั่นใจที่จะประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติ

เคารพกฎกติกาและกฎหมาย

ชื่นชมในความหลากหลายของสิทธิ ได้แก่ สิทธิมนุษยชน และการประยุกต์เป็นความรับผิดชอบทั้งในระดับปัจเจกและองค์กร

รู้จักแยกแยะได้ว่าอะไรคือการเคารพกฎกติกาและกฎหมาย และอะไรคือการไม่เคารพกฎกติกาและกฎหมาย

ความรู้เกี่ยวกับกฎ กติกา กฎหมาย (ทำไมจึงต้องมีกฎกติกา)

บทบาทของกฎหมายในการที่จัดระเบียบสังคมและแก้ปัญหาความขัดแย้ง

การดำเนินการที่เป็นธรรม เป็นอย่างไรเมื่ออยู่ภายใต้กระบวนการของกฎหมาย

ความเป็นธรรมที่มีการปรับใช้ในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน

กระบวนการของกฎหมายมหาชนที่มีการปรับเปลี่ยนโดยประชาชน และกระบวนการมีส่วนร่วมในสภา รัฐ และศาล

ปฏิบัติตามกฎหมาย

รู้ว่าในสถานการณ์ใดที่จะนำเรื่องสิทธิไปใช้ในการปกป้องสิทธิ หรือการสร้างสมดุล

นางสาวปิยะวรรณ   โลภาส